Close
ایده یکپارچه سازی اتحادیه اروپا

ایده یکپارچه سازی اتحادیه اروپا

مونتیکال در این مقاله به تاریخچه ویزای شینگنT و چگونگی شکل گیری آن می پردازد.

با ما همراه باشید.

قوانین ویزای شینگن به قوانینی اطلاق می‌شود که توسط اتحادیه اروپا تعیین شده که در برخی کشورهای عضو اتحادیه اروپا و سه کشور سوییس، نروژ، ایسلند و لیختن اشتاین اجرا می شود.

بر طبق این قوانین اگر فردی با ملیتی غیر از ملیت کشورهای اروپایی بخواهد به کشورهای عضو شینگن، سفر کند باید ویزای شینگن دریافت کند.
ویزای شینگن یکی از معروف‌ترین انواع ویزاها در دنیا است که برای متقاضیان مهاجرت به اروپا الزامی می باشد.
متقاضیان خارج از حوزه‌ شینگن با در اختیار داشتن ویزای شینگن ، می توانند در مدت زمان و تحت شرایط مشخص، به هر یک از کشورهای عضو این پیمان سفر کنند یا در آن اقامت گزینند. این ویزا دارای انواع مختلفی است که بر اساس هدف سفر متقاضی و مدت زمان اقامت او انتخاب می شود. که برای هر یک از انواع آن نیز مدارک خاصی باید ارائه و بررسی شوند.

ایده‌ یکپارچه‌سازی اجازه ورود به کشورهای اروپایی به سال‌های پس از اتمام جنگ جهانی دوم، برمی‌گردد.

نخستین بار در سال ۱۹۵۷ میلادی بود که مجموعه کشورهای اسکاندیناوی، یعنی چهار کشور سوئد، دانمارک، فنلاند و نروژ با امضای معاهده ای تصمیم به صدور اجازه نامه ای واحد برای رفت و آمد بین این کشورها گرفتند.

27 سال پس از آن، یعنی در سال ۱۹۸۴، کشورهای آلمان و فرانسه این ایده را برای دیگر اعضای اتحادیه اروپا مطرح کردند. بالاخره یک سال بعد، در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵، در کشور لوکزامبورگ، در منطقه‌ای به نام شینگن، پنج کشور لوکزامبورگ، فرانسه، آلمان، بلژیک و هلند «معاهده شینگن» را امضا کردند.

بر اساس این معاهده، رفت و آمد و سفر و فعالیت های اقتصادی بین این کشورها آزاد شد.

کشورهای عضو شینگن

هم اکنون 23 کشور از اتحادیه اروپا یعنی اتریش, بلژیک, جمهوری چک, دانمارک, استونی, فنلاند, فرانسه, آلمان, یونان, مجارستان, ایتالیا, لاتویا, لیتوانی, لوکزامبورگ, مالت, هلند, لهستان, پرتغال, اسلواکی, اسلوونی, اسپانیا, سوئد, لیختن اشتاین و 3 کشور سوئیس, نروژ و ایسلند, عضو شینگن هستند.
همچنین کشورهای دیگر مثل رومانی، قبرس و بلغارستان نیز در حال پیوستن به این معاهده هستند.

نظر دهی